Vrouwen die zwaarlijvig zijn tijdens de vroege zwangerschap lopen een verhoogd risico dat hun baby sterft vóór, tijdens of zelfs tot een jaar na de geboorte, zo blijkt uit een onderzoek gepubliceerd in Europa’s toonaangevende voortplantingsgeneeskunde tijdschrift Human Reproduction [1].
Een tweede onderzoek [2], ook gepubliceerd in dit tijdschrift toont aan dat obesitas ook het risico verhoogt op complicaties, zoals bloeden en infecties, tijdens en na een hysterectomie (verwijdering van de baarmoeder).
In het eerste rapport beschrijven onderzoekers van Newcastle University in Groot-Brittannië, ruim 40.000 zwangerschappen waarbij de geboorte van baby’s onderzocht werd tussen 2003 en 2005. Zij ontdekten dat vrouwen die zwaarlijvig waren in de vroege zwangerschap bijna het dubbele risico hadden dat de baby zou sterven in de baarmoeder (foetale dood [3]) of tot een jaar na de geboorte (zuigelingensterfte), dan vrouwen die op het aanbevolen gewicht waren.
Het onderzoek schat dat er bijna acht keer vaker foetale dood en zuigelingensterfte voorkwam bij vrouwen met obesitas, dan bij vrouwen van de aanbevolen BMI (Body Mass Index, een maatstaf voor het gewicht van een persoon relatief tot zijn/haar lengte). Het totale risico bij zwaarlijvige vrouwen was 1,6%, in vergelijking met 0,9% bij vrouwen van een normaal gewicht. Zwaarlijvige vrouwen werden gecategoriseerd als een BMI van 30 kg/m2 of meer, terwijl de vrouwen van aanbevolen gewicht een BMI hadden van tussen de 18.5 tot 24.5 kg/m2.
Dr. Ruth Bell, één van de onderzoekers, zei hierover: “Het is belangrijk te onthouden dat de meeste vrouwen in het Verenigd Koninkrijk een gezonde levende baby ter wereld brengen, ongeacht hun gewicht aan het begin van de zwangerschap. Vrouwen moeten echter worden geholpen om een gezond gewicht te bereiken voordat ze zwanger worden of nadat de baby is geboren. Ons onderzoek toont aan dat dit de baby de best mogelijke start in het leven zal geven. Vrouwen moeten overigens niet proberen om gewicht te verliezen tijdens de zwangerschap, maar moeten ervoor zorgen dat ze evenwichtig gezonde voeding binnen krijgen.”
Mede-onderzoeker Judith Rankin, professor aan de Newcastle University verklaarde: “Er zijn waarschijnlijk een aantal redenen waarom obesitas gepaard gaat met de sterfte van de foetus en baby’s, we kennen nog niet het hele verhaal. Er is bijvoorbeeld een verhoogd risico van hoge bloeddruk of ontwikkeling van diabetes tijdens de zwangerschap. Inzicht in de risico’s die verband houden met obesitas is nuttig voor medisch personeel die zorg dragen voor zwangere vrouwen, zodat extra toezicht kan worden verstrekt indien nodig.”
De onderzoekers gebruikten gegevens die routinematig werden verzameld tijdens de prenatale bezoeken van de vrouwen, en konden zo dus onderzoeken of leefstijlfactoren, zoals voeding, lichaamsbeweging, alcohol en cafeïneconsumptie de zwangerschapsrisico’s hadden beïnvloed. In de conclusie van hun rapport schrijven de auteurs: “Gezien de stijging van het aantal gevallen van obesitas bij zwangere vrouwen en het aantal miskramen, kan het aantal doodgeboortes en zuigelingensterfte worden geacht te stijgen.” Verder onderzoek is gaande door het team om te begrijpen hoe deze risico’s verminderd kunnen worden.
Een tweede onderzoek in Denemarken keek naar gegevens van 20.353 vrouwen die een hysterectomie (verwijdering van de baarmoeder) hadden ondergaan tussen januari 2004 en december 2008. Zij ontdekten dat vrouwen met een BMI van 30 kg/m2 en meer, een drie keer hoger risico hadden op zware bloedingen tijdens de operatie in vergelijking met vrouwen van de aanbevolen BMI, die zij omschreven als tussen 20-25 kg/m2. De zwaarlijvige vrouwen hadden ook een verhoogd risico op een infectie.
“Wij ontdekten dat de verhoogde risico’s van alle complicaties en infecties geassocieerd met een hoge BMI alleen werden waargenomen bij vrouwen die een hysterectomie via de buik ondergingen”, aldus Prof Osler, een professor bij het Research Centre for Prevention and Health van de Glostrup University Hospital in Denemarken. “Laag BMI lijkt echter ook een risicofactor te zijn”, vervolgde hij. “Opvallend is dat een matig overgewicht, met een BMI tussen de 25-30 geen verhoogd risico geeft.”
De onderzoekers zeggen dat de associatie met bloedingen en infectie bij zwaarlijvige vrouwen kan worden verklaard door de grotere wondoppervlakken. Bij vrouwen met ondergewicht zou de associatie met bloedingen kunnen liggen in het feit dat het vetweefsel slechts in kleine mate een beschermend effect heeft, zodat het ontbreken ervan negatief van invloed zou kunnen zijn op bloedingen en wondgenezing.
Prof. Osler concludeerde: “Onze resultaten suggereren dat, indien mogelijk, zwaarlijvige vrouwen geen hysterectomie via de buik moeten krijgen, terwijl vrouwen met ondergewicht allee een vaginale hysterectomie zouden moeten krijgen om de toegenomen risico’s zoals geïdentificeerd in ons onderzoek te voorkomen.”
Meer informatie: [1] “Maternal body mass index and the risk of fetal and infant death: a cohort study from the North of England”, by P.W.G. Tennant, J. Rankin, and R. Bell. Human Reproduction journal. doi:10.1093/humrep/der052
[2] “Body mass and risk of complications after hysterectomy on benign conditions”, by Merete Osler, Signe Daugbjerg, Birgitte Lidegaard Frederiksen, and Bent Ottesen. Human Reproduction journal. doi:10.1093/humrep/der060
[3] Foetale dood was inclusief miskramen en doodgeboortes op elk moment vanaf 20 weken zwangerschap en later.
Bron: European Society of Human Reproduction and Embryology, 6 april 2011
Facebook Reacties: